அரசனற்ற ஹஸ்தினாபுரமும் வியாசரின் நிபந்தனையும்

விசித்திரவீர்யனுக்கும், அம்பிகை அம்பாலிகை ஆகியோருக்கும் திருமணம் நடந்தேரியது. ஆயினும் புத்திர பாக்கியம் ஏதுமின்றி விசித்திரவீர்யன் சில காலத்திலேயே இறந்து போனான். ஹஸ்தினாபுர இராஜ்ஜியம் அரசினின்றி இருப்பதைக் கண்ட சத்தியவதியும் பிதாமகர் பீஷ்மரும் கவலையுற்றனர். இராஜ்ஜியத்தின் நலன் கருதி பீஷ்மரிடம் சத்தியவதி அம்பிகை, அம்பாலிகை ஆகிய இருவருக்கும் புத்திர தானம் செய்யுமாரும் ஹஸ்தினாபுரத்தின் அரசனாய் முடிச்சூடுமாறும் கேட்டுக் கொண்டாள். ஆனால் தான் செய்த சத்தியத்தில் உறுதியாக இருந்த பீஷ்மர், “தாங்கள் என்னிடம் கேட்பது இராஜ்ஜியத்தின் நன்மைக்காக என்ற உன்னத நோக்கத்திற்காக என்பதை நான் நன்கு அறிவேன். ஆயினும் என்னால் என் சத்தியத்தை மீற இயலாது. இயற்கை தன் குணத்தினை மாற்றி கொண்டாலும் பீஷ்மன் ஒரு போதும் சத்தியம் தவற மாட்டான்” என்று சத்தியவதியின் கோரிக்கையை நிராகரித்தார். Read More

ஸ்ரீ வேத வியாசர்

இவ்வாறு இருக்க ஒரு நாள் சந்தணு மஹாராஜா யமுனைக் கரைக்குச் சென்றார். அப்போது நல்ல மணம் வீசியது. சுற்றும்முற்றும் அந்த மணம் எங்கிருந்து வருகிறது என்று தேடலானார். அப்போது அங்கு பரிசல் இயக்கிக் கொண்டிருந்த பெண்ணை மட்டும் கண்டார். அவளிடமே இருந்து அவ்வாசம் வருகிறது என்று கண்டு கொண்டார். அவளருகில் சென்று “நீ யார், எவ்வாறு உன் உடலில் இருந்து இவ்வகை வாசம் வீசுகிறது” என்று கேட்டார். அவள் மீனவ குலத் தலைவரின் மகள் என்றும், இக்கரையிலிருந்து அக்கரைக்கு பரிசல் இயக்குவதாகவும் கூறினாள். Read More